ერთი ლექსით თქმული სათქმელი: ასე მღეროდნენ საქართველოში

კოჯრის მთაზე დაფლეთილი

თეთრი დროშა ფრიალებდა,

კვინიტაძის ზარბაზნები

სკდებოდა და გრიალებდა.

მიყვარს ვარდი, მიყვარს ია,

მეჯავრება ჟორდანია.

ფილიპეში ვერ გავცვალე,

რაც მართალი, მართალია.*

კოჯრის მთაზე დაფლეთილი

თეთრი დროშა ქანაობდა,

სიზმრად ვნახე, საქართველო

ცრემლის ზღვაში ბანაობდა.

*ეს მისამღერი ადასტურებს, რომ ქართველ ხალხს, საკუთარი რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე, სოციალ–დემოკრატი ნოე ჟორდანია, გულზე არ ეხატებოდა, მაგრამ ბოლშევიკ ფილიპე მახარაძეს კიდევ ის ერჩივნა.

კომენტარი